Vanochtend had ik een bhajan van Kishori Mohan en Sudevi in mijn hoofd terwijl ik aan het werk was. Gelukkig had ik mijn telefoon bij me waar de bhajan in staat, en aangezien er weinig klanten waren, heb ik een oordopje in gedaan en kon ik er naar luisteren. Dit was top, want ik was niet heel vrolijk vanwege een aantal dingen die ik vandaag nog moest doen.

Ik vroeg me eigenlijk ook af wat de tekst nou betekent, dus even gegoogled. Ik vind het erg mooi, dus wilde ik het jullie niet onthouden. Haribol!!

Ali! mhane lage vrndavana niko

ali! mhane lage vrndavana niko

ghara ghara tulasi, thakura puja [seva], darsana govindaji ko

ali! mhane lage vrndavana niko (1)

O friend! I like Vrindavana so much, where in every home there is worship of tulasi and the Deity with darsana of Govindaji.

nirmala nira bahata yamuna ko, bhajana dudha dahi ko

ali! mhane lage vrndavana niko (2)

Where the pure waters of the Yamuna flow and where the foodstuffs are milk and

yoghurt. O friend! I like Vrindavana so much.

ratna simhasana apa viraje, mukuta dharyo tulasi ko

ali! mhane lage vrndavana niko (3)

Where the Deity sits on a jewelled throne, with tulasi in His crown. O friend! I like Vrindavana so much.…

Mensen die kiezen voor bhakti, kiezen voor een pad dat heel veel moois in zich heeft. Het is echter niet het eenvoudigste pad. De idealen zijn hoog en de afleidingen, verleidingen en obstakels talrijk.Simple living, high thinking, zei srila Prabhupada ooit. Makkelijk gezegd. Maar het is zo omvangrijk!

Enkele jaren geleden, in 2008, toen ik voor het eerst in de Sportstraat kwam bij Premalata mata-ji thuis, zei mata-ji tegen mij: wat leuk dat je in dit leven ook een paar stapjes op het bhakti pad gaat zetten! Ik was het daar toen helemaal niet mee eens! Ik was er zelfs een beetje verontwaardigd over. Hoezo, paar stapjes? Ik was al wat jaren bezig met spiritualiteit en had al het nodige achter de rug binnen andere spirituele paden, dus ik dacht: dit kan er ook wel bij, ik spring erin, verdiep me in een paar dingen en de vorderingen komen vanzelf. Maar feitelijk had ik geen idee van de omvang van de ideeën en de omvang van de geschriften. Ook mijn inwijding door Srila Narayana maharaja was op dat moment feitelijk een "leap of faith".

Nu, ongeveer drie en een half jaar na die eerste bijeenkomst in 2008 en een aantal boeken, een hoop gesprekken met mensen uit de hele wereld, een aantal programma's en mooie ontmoetingen, een inwijding, een aantal struikelblokken, een paar overwinningen en hier en daar een realisatie(tje) later, begin ik een beetje zicht te krijgen op de omvang van bhakti yoga / Krishna bewustzijn.

Dat betekent echter nog niet dat ik ook overal in thuis ben, dat ik het allemaal "goed doe", dat ik me moeiteloos aan de voorschriften houd, dat ik zingend van realisatie naar realisatie ga, of dat ik een model vaisnava ben (wat dat ook moge zijn). 

Het perspectief op die "paar stapjes", waar mata-ji het over had in 2008 is wel een stuk duidelijker geworden. Wat ook duidelijk is geworden, is dat ieders weg verschillend is. Laat ik dat, om er nadruk op te leggen, nog eens herhalen.…

Soms zijn er dingen die je via via bereiken en die opeens een beeld geven aan een verhaal of een boek waar je jezelf ooit een voorstelling van had gemaakt.

Toen ik Hayesvar prabhu's boeken De schildpad en het schot en Dronken olifanten las, had ik me een voorstelling gemaakt van hoe de tempel aan de Herengracht 96 in Amsterdam in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw eruit gezien moet hebben.  

Via Advaita das op Facebook kwamen er opeens een aantal foto's langs uit die tijd en dat veranderde mijn beeld nogal! Als ik denk aan "de Hare Krishna tempel in Amsterdam", heb ik altijd de nogal kleine ruimte aan de van Hillegaertstraat in mijn hoofd. Als je bovenstaande foto ziet was het in de jaren zeventig wel iets anders! De foto hierboven was de tempelkamer. De foto is uit 1978. Links de murtis van Sri Sri Gaura-Nitai (die nu nog in de tempel aan de van Hillegaertstraat staan), in het midden Sri Sri Radha Gopinath (die nu in Radhadesh zijn) en rechts Jaganatha, Baladeva en Subhadra (volgens mij zijn deze nu ook in Radhadesh, maar dat weet ik niet zeker).

Advaita prabhu heeft bij een van de foto's op facebook de volgende tekst gezet (in een reactie op Haridas prabhu die op de foto had gereageerd):

Your dad was perhaps the most important influence in my conversion at the time. You see, almost all devotees in the Herengracht temple were in their early 20s - even the president was only 23 - but Hayesvara - though he was also only 39/40 cut a very mature profile. That was very attractive and made Hare Krishna a credible place. He appeared like 55 or so.  …

21 jaar geleden gaf Hayesvar prabhu de murtis van sri Jaganatha, sri Baladeva en Sri Subhadra uit het huis aan de Sportstraat in Amsterdam aan Jagadbandhu das, zodat hij ze kon verzorgen.

Jaganatha murtis in de sportstraat, in 1989 of 1990.

Vorig jaar (2010) had Jagadbandhu aan Haridas laten weten dat hij de murtis terug wilde geven. Na het verhuizen van Premalata hadden Haridas en Gita net de Radha en Krishna murtis en het grote altaar in de sportstraat in huis gekregen, wat op zo'n manier is ingericht dat er niet makkelijk plaats gemaakt kan worden voor nog drie murtis.

  grote altaar in de sportstraat

Indurekha heeft toen ook met Jagadbandhu gesproken over de Jaganatha murtis, maar op dat moment is er verder niets gebeurd. Ongeveer twee weken geleden, door een aparte samenloop van omstandigheden hebben Indurekha en ik weer contact opgenomen met Jagadbandhu en gesproken over de Jagannatha murtis en... hebben we een afspraak gemaakt dat hij de murtis naar ons toe zou brengen!

En dit zijn ze! Anno 2011! We zijn heel blij dat Jagannatha, Baladeva en Subhadra ons de eer hebben gegeven om voor hun te zorgen. Ze krijgen nog nieuwe kleertjes en we moeten ook nog even kijken…